سرطان پستان

سرطان پستان از چه سنی شروع می شود؟
آیا دختران مجرد هم سرطان سینه می گیرند؟
آیا سرطان سینه درد دارد؟

سرطان پستان شایع ترین سرطان در زنان حتی از سرطان پوست و دومین علت مرگ بر اثر سرطان بعد از سرطان ریه به شمار می آید. اگرچه سرطان پستان در مردها بسیار ناشایع است بیش از ۲۰۰۰ مرد با سرطان پستان سالانه فوت می کنند. سرطان پستان بیماری سالخوردگی با افزایش میزان بروز در اغلب بزرگسالان است. سایر ریسک فاکتورهای سرطان پستان شامل سابقه خانوادگی سرطان پستان، منارک زودرس، یائسگی دیررس، نازایی یا اولین حاملگی بعد از ۲۵ سالگی، استفاده طولانی مدت از استروژن خارجی، تماس با اشعه یونیزان و چاقی می باشد. زنان با سابقه سرطان پستان همچنین در ریسک افزایش یافته سرطان پستان در پستان مقابل می باشند. اگرچه تنها ۵% بیماران با سرطان پستان دارای ژن های مستعد کننده به سرطان هستند. مشاوره ای ژنتیک و در صورت امکان تست هایی باید به بیماران به ویژه با سابقه ای ابتلای چند عضو در خانواده و سابقه ای فردی یا خانوادگی سرطان پستان در جنس مذکر، سرطان پستان دو طرفه یا سرطان پستان در سنین جوانی، قبل از ۴۵ تا ۵۰ سال، سرطان تخمدان یا نژادهای پر خطر پیشنهاد داده شود.

تشخیص سرطان پستان

سرطان پستان اغلب از طریق ماموگرافی جهت غربالگری یا بعد از لمس یک توده توسط بیمار یا پزشکش تشخیص داده می شود. غربالگری به وسیله ماموگرافی نشان داده شده است که میزان مرگ و میر را در جمعیت های با خطر بالا و متوسط کاهش می دهد. اگر چه تفاوت هایی در میان گایدلاین های اصلی غربالگری سرطان پستان، وجود دارد، اما اغلب آن ها غربالگری سالانه با ماموگرافی با یا بدون معاینه بالینی در بین سن ۵۰ تا ۷۴ سال را پیشنهاد می کنند. زنان جوان تر ممکن است تحت غربالگری سالانه یا دو سال یک بار از ۴۰ سالگی قرار گیرند. غربالگری با MRI پستان به علاوه ماموگرافی برای زنان با استعداد افزایش یافته اساسی به ویژه سابقه فامیلی قوی یا سایر ریسک فاکتورهای ژنتیکی پیشنهاد می شود. توده ای قابل لمس پستان بررسی کامل، حتی در غیاب تغییرات تشخیصی در ماموگرافی و MRI پستان را می طلبد.

سرطان-پستان

مرحله بندی سرطان پستان نیازمند برداشتن تومور اولیه و ارزیابی لنف نودهای همان سمت است. به طور فزاینده ای ارزیابی لنفاتیک با ارزیابی لنف نودهای همان سمت است. به طور فزاینده ای ارزیابی لنفاتیک با ارزیابی لنف نود نگهبان برای ارزیابی آگزیلا مورد استفاده قرار می گیرد و تنها برای بیماران با لنف نود نگهبان مثبت، دیسکسیون کامل لنف نود انجام می شود. در گروهی از زنان با پیش آگهی خوب و لنف نودهای مثبت محدود ممکن است در مجموع بتوانیم از دیساکسیون لنف نود صرف نظر کنیم. زنان با تومور،بزرگ از ۵ CM و آن هایی که درگیری لنف نود آگزیلاری دارند، نیازمند تصویربرداری های بیشتر جهت مرحله بندی شامل اسکن استخوان و CT اسکن قفسه سینه و شکم می باشند. در غیاب علائم و نشانه های مطرح کننده بیماری متاستاتیک، بیماران با تومورهای کوچک تر و درگیری منفی لنف نود معمولا نیازی به تصویر برداری های بیشتر ندارند. کمتر از ۱۰% زنان در زمان تشخیص، سرطان پستان متاستاتیک دارند.
به دلیل افزایش کاربرد و دقیق شدن غربالگری سرطان پستان، کارسینوم درجای داکتال به طور شایع تر گزارش می شود، در صورتی که در اغلب موارد تهاجمی نمی باشد. اغلب سرطان های مهاجم پستان کارسینوم های داکتال با انفیلتراسیون هستند و نسبت کوچکی از آن ها کارسینوم لوبولار با انفیلتراسیون می باشند. کارسینوم های موسینوس و توبولار زیر گروهی از سرطان داکتال با انفیلتراسیون هستند که پیش آگهی بهتری را همراه دارند. سرطان التهابی پستان یکی دیگر از انواع سرطان پستان می باشد که با پیش آگهی بدی همراهی دارد. سرطان التهابی پستان همچنان یک تشخیص بالینی باقی مانده است که به وسیله تغییرات پوست پستان مانند ادم و اریتم پوست (پوست پرتقالی) اغلب در نبود یک توده مشخص تشخیص داده می شود. در زمان بیوپسی پستان و جراحی قطعی، وضعیت گیرنده های استروژن و پروژسترون تومور اولیه باید به طور روتین ارزیابی شود. بیان بیش ازحد گیرنده فاکتور رشد اپیدرمال انسانی یا تقویت ژن آن برای انتخاب درمان و پیش آگهی ضروری است و باید مورد ارزیابی قرار گیرد. تومورهایی که سه گانه منفی نامیده می شوند – آن هایی که برای گیرنده استروژن و پروژسترون و آنکوژن منفی می باشند – با پیش آگهی بدتر و گزینه های درمانی کمتر همراهی دارند. این تومور ها به طور شایع تر در زن های با استعداد ژنی که در سرطان پستان وجود دارد، دیده می شود. در ژن ها گیرنده هورمونی مثبت برای تومور، ارزیابی بیان ژنی ممکن است اطلاعات پیش آگهی بیشتری و راهنمایی جهت تصمیم گیری برای درمان فراهم آورد.

سرطان-پستان-2

درمان سرطان پستان

مراقبت مناسب بیماران با سرطان مراحل اولیه پستان وابسته به چند رشته ای و شامل رادیولوژیست، پاتولوژیست، جراح، مدیکال آنکولوژیست ، رادیولوژیست و اغلب موارد رشته های دیگر است. درمان مبنی برحفظ پستان با لامپکتومی و به دنبال آن رادیوتراپی، مراقب استاندارد موجود برای اغلب زنان با سرطان های کوچک مهاجم پستان است. زنان با تومورهای بزرگ باید برای ماستکتومی با یا بدون بازسازی در نظر گرفته شوند. در حال حاضر تعداد زیادی از این بیماران برای شیمی درمانی قبل از عمل در نظر گرفته می شود. این کار ممکن است در بعضی از زنان که از لحاظ دیگر قادر با انجام لامپکتومی نیستند، اجازه حفظ پستان را دهد و همچنین ارزیابی عینی از پاسخ تومور به درمان سیستمیک فراهم آورد. تعداد معدودی از بیماران با تومور با گیرنده هورمونی مثبت ممکن است برای درمان اولیه هورمونی، نسبت به رادیوتراپی در نظر گرفته شوند. درمان جراحی معمولا در این بیماران اندیکاسیون دارد. درمان قبل از عمل با شیمی درمانی یا درمان هورمونی به دنبال جراحی قطعی منجر به بهبود میزان بقا و مدت عاری از عود در زنان پیش از یائسگی و زنان یائسه می شود. درمان قبل از عمل برای یک سال با آنتی بادی مونوکلونال تراس توزومب میزان بقای عاری از بیماری در بیماران با تومورهایی که پروتئین انکوژن را بیش از حد بیان می کند، افزایش می دهد. با لامپکتومی و به دنبال آن رادیوتراپی یا ماستکتومی تنها درمان می شود.

برچسب گذاری توسط , , , ,

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × پنج =